De Trouwring
Een gebruik dat terugvoert tot de klassieke tijd. Toen droeg men de ring aan de linker hand, omdat met geloofde dat er een ader liep van de linker ringvinger rechtstreeks naar het hart, en daarmee ook naar de liefde.
Ringen waren destijds niet alleen als sieraad in gebruik, maar golden ook als waardeobjecten en konden dan als ruil- of betaalmiddel dienen.
Zijn ronde vorm staat voor het oneindige der liefde en de gevoelens voor elkaar, die als in een tijdloze cirkel eeuwig van de een naar de ander stromen. Waar is het begin, waar is het einde? De ring zal altijd een magisch symbool blijven.
Bij feestelijke gelegenheden vormen mensen vaak een kring om een symbool, er wordt in een kring vergaderd, gehandeld, recht gesproken. Verre planeten vormen lichtcirkels uit het fijne stof om zich heen. Overal om ons heen vormen geheimzinnige entiteiten zich tot een cirkel.
De ring is een van de oervormen van de sieraden. Al sinds de vroegste tijden worden mythische en geheime krachten toegeschreven aan de ring. Trouwringen worden vaak aan de binnenkant gegraveerd met tekst. In oude Romeinse ringen is bijvoorbeeld vaak de tekst "Pigus amoris habes" te lezen, wat zoiets betekent als "jij bent het onderpand van mijn liefde". Ook de oude Germanen kenden de ring als onderpand van de liefde. De Noordse mythologie verhaalt over de eeuwige trouw die Siegfried en zijn geliefde elkaar beloofden met een ring.
Met liefde gesmeed, zo sluit zich de cirkel.
Hartelijke groet van uw goudsmid,
Kerstin Kircher